hasreti soluk gibi içime çekerken
sonu gelmez dertleri seninle yaşarken
sensizliği kalbime acıyla işlerken
uzaktan bakan bir yabancısın sen
hasretin bende kanayan yara
özleminle yanan bu bu bahtım kara
karanklıklar içinde yüreğim darda
rüymada dolanan avresin sen
özlemle yolunu yine bekleyen ben!
hasretin yarasını hep taşıyan ben!
sen gününü gün eden hergün ölen ben!
yeni aşklra koşan zavallısın sen .
gönlümü açtım işte tertemiz olan
meğer bize lutfettiğin her şeymiş yalan
ne kadar hayırsızsada kalbimde kalan
beni unutan amma unutmadığım sen
